Browar Saskich w Ostrowcu (zwanym wtedy Kieleckim bo Świętokrzyskim jest od 1937 roku) wybudowano w 1908 r. przy ówczesnej ulicy Siennieńskiej. W miejscu tym do niedawna przez kilkadziesiąt lat straszyły ruiny. Obecnie jest to centrum kulturalne miasta rozpoznawalne również w całym regionie. Od września 2019 funkcjonuje tu Ostrowiecki Browar Kultury. Swoje locum mają tam Miejskie Centrum Kultury i Galeria Fotografii MCK, Biuro Wystaw Artystycznych, Miejska Biblioteka Publiczna oraz kawiarnia […]

Brama Warszawska zbudowana w latach 1520-1530 w miejscu wcześniejszej bramy i XIV-wiecznych, średniowiecznych murów obronnych. Wchodziła w skład systemu obrony kupieckiego Opatowa wraz z murami miejskimi i bramami: Krakowską, Lubelską i Sandomierską. Jest jedyną budowlą zachowaną do dziś. Brama została zbudowana na planie kwadratu, niegdyś liczyła kilka kondygnacji. Ufundowana przez właściciela Opatowa, kanclerza wielkiego koronnego króla Zygmunta Starego – Krzysztofa Szydłowieckiego. Ponad arkadową bramą wjazdową

Budynek dawnej szkoły podstawowej to jeden z nielicznych zabytków naszego regionu. Prawdopodobnie stoi na miejscu dawnego kościoła św. Krzyża i szpitala dla starców i ubogich z roku 1615 – o czym może świadczyć rozkład pomieszczeń w budynku. Przypuszcza się, że budynek  został zbudowany czynem społecznym w 1910 r. Przez długie lata po II wojnie światowej mieściła się w nim szkoła podstawowa. Obecnie w części budynku ma swoją siedzibę Towarzystwo Przyjaciół Małogoszcza. Opis powstał

Zabytkowy Zakład Hutniczy w Maleńcu to jedyny w województwie świętokrzyskim XVIII-wieczny zakład przemysłowy z układem wodnym i największym w Polsce drewnianym kołem wodnym. Zakład ten pracował od 1784 do 1967 roku. Do dziś zachowały się dawne hale produkcyjne i zabytkowe maszyny przemysłowe. W połowie XIX wieku był to najnowocześniejszy prywatny zakład hutniczy w Królestwie Polskim. W okresie powstania styczniowego działała tu konspiracyjna fabryka broni. Większość zabytkowych urządzeń pozostaje sprawna do dziś.

Zbór ariański w Cieszkowach to jeden z niewielu zabytków po Braciach Polskich. Wybudowany w XVII wieku. Czasy jego świetności dawno minęły, w XIX wieku przeznaczony był na spichlerz i popadł w ruinę. Na uwagę zasługuje jego usytuowanie w pięknym starym parku w sąsiedztwie zabytkowego drzewa czerwonego buka. Położony na skraju zabytkowego parku dworskiego z I połowy XIX wieku. Murowany z cegły, piętrowy na rzucie prostokąta ma dwuspadowy, łamany dach, profilowane gzymsy oraz kunsztowna kamieniarkę

Glorietta jest budowlą z przełomu XVIII/XIX wieku, stanowiącą zamknięcie od południa osi pałacowej. Takie obiekty były modne i charakterystyczne dla założeń pałacowych od połowy XVIII w. Występują w najświetniejszych europejskich rezydencjach. Zabytek wpisuje się w ówczesny europejski trend. Jest budowlą szczególną. Fundator zespołu pałacowego, kanclerz wielki koronny Jan Małachowski pobudował go dla swoich synów, w tym Stanisława późniejszego marszałka Sejmu Czteroletniego oraz Jacka –

Gotycka kapliczka św. Katarzyny zalicza się do najstarszego tego typu obiektów w Polsce. Ufundował ją w 1430 r. biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki. Usytuowana była dawniej przy trakcie biegnącym z Ostrowca do Iłży, na terenie nieistniejącego obecnie przysiółka wsi Kurzacze. Obecnie znajduje się w lesie, przy drodze gruntowej z Miłkowskiej Karczmy do Boru Kunowskiego. Kapliczka pełniła funkcje sakralne oraz wyznaczała granicę miedzy dwoma kluczami dóbr biskupich; iłżeckim i kunowskim. Z XV

Ruiny Pałacu Biskupów Krakowskich w Bodzentynie to miejsce pełne historii i niepowtarzalnego klimatu. To jeden z najstarszych zabytków w powiecie kieleckim, który wciąż skrywa wiele tajemnic. Jego historia sięga II połowy XIV wieku, kiedy to biskup krakowski Floriana z Mokrska herbu Jelita zainicjował wybudowanie na wzgórzu murowanego zamku, otoczonego fosą i połączonego z miejskimi fortyfikacjami Bodzentyna. XV i XVI wiek to niewątpliwie lata świetności pałacu. Znaczenie bodzentyńskiej rezydencji zaczęło maleć