Brama Dolna prowadząca do miasta od północy zbudowana była na zasadzie chicane, czyli biegu drogi osłabiającej impet nacierającego przeciwnika poprzez załamanie pod kątem prostym, w przypadku niemczańskim ujętej w dwa mury przedbramia. Bramy stanowiły główny punkt obrony miasta. Obecna Brama Dolna jest repliką z około 1927 roku. Opis powstał na podst.: https://fotopolska.eu/Brama_Dolna_Niemcza

W centralnej części miejscowości Mokrzeszów (Gmina Świdnica), usytuowany jest dawny Szpital Zakonu Kawalerów Maltańskich, potocznie nazywany pałacem, wzniesiony z kamienia łamanego, obstawiony przyporami i zamknięty sklepieniem, który otoczony jest murem oporowym. Został zbudowany w 1886 r. roku przez Zakon Kawalerów Maltańskich dzięki środkom przeznaczonym przez barona Von Jakoby-Klosta. Wokół budowli wzniesionej w stylu neogotyckim rozciągają się tereny parkowe do których prowadzi aleja kasztanowców. Przez kilka dziesięcioleci w budynku

Pierwsza budowla na miejscy pałacu w Mietkowie powstała w XVI wieku. Była to obronna wieża mieszkalna, która dwa wieki później została przekształcona w dwór a następnie w pałac. Nowa    neogotycka budowla powstała na rzucie prostokąta. Zbudowana z cegły i kamienia w jednym ze swoich narożników posiadała wieżę. Całość była otoczona fosą oraz parkiem. Do dziś zachował się tylko szkielet całego kompleksu. Położony blisko głównej drogi jest prawie niewidoczny przez gęstą roślinność, która objęła

Zamek Wleń to najstarszy murowany zamek na Śląsku, jeden z najstarszych w Polsce . Jego początki to 1160 rok, gdy powstała pierwsza murowana budowla na terenie zamku „dom romański”. Została ona wzniesiona przez Bolesława Wysokiego i jest uznawana za najstarszy świecki obiekt na Śląsku. Przez wieki zamek był rozbudowywany i zmieniał swoich właścicieli. Jednym z nich był Henryk Brodaty, który w 1214 roku nadał Wleniowi prawa miejskie. Jego żona, Jadwiga, została

Zabytek w postaci kompleksu kaplic od zawsze kojarzony był z historią Lubawki. Przez długie lata jednoczył mieszkańców w dbaniu o wspólne dobro. Pod koniec XX wieku został zdewastowany i dotychczas nikomu nie udało się przywrócić mu dawnej świetności. Poza funkcją sakralną łączy on turystykę historyczną z turystyką przyrodniczą, bowiem kompleks położony jest na szlaku, prowadzącym na sam szczyt Świętej Góry, z której rozpościera się przepiękny widok na Lubawkę i pasma Karkonoszy, w tym Śnieżkę.

Budynek był jednym z najważniejszych budynków w mieście. Spichlerz ten, zbudowany w 1539 roku służył do przechowywania soli, która była jednym z najcenniejszych produktów tamtych czasów. Jest jednym z najstarszych zachowanych budynków w mieście i jednym z nielicznych zachowanych budowli tego typu na terenie Polski. Mury budynku służyły za spichlerz, ale w czasach wojen Napoleońskich (Napoleon przebywał w Lubaniu), również służyły za więzienie, a później również za remizę strażacką. Mury budynku z wulkanicznego bazaltu,

Budynek Centrum Kultury w Lądku Zdroju to dawny budynek Katolickiego Seminarium Nauczycielskiego, w frontonie budynku znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca triumf nauki i sztuki. W budynku znajduje się biblioteka, centrum kultury, informacja turystyczna niewielka sala widowiskowa na piętrze z zachowanymi sztukateriami. Przed frontem budynku schody na planie ćwierć koła. Budynek składa się z gmachu głównego oraz przybudówki w części tylnej, w której znajduje się biblioteka, a na piętrze znajduje się sala widowiskowa.

Nieczynny dworzec PKP to jeden z ważniejszych zabytków, będących własnością Gminy Kondratowice. Budynki stacji kolejowej Kondratowice zostały wybudowane w 1883 roku. Budynki zostały wzniesione w technologii tradycyjnej, charakterystycznej dla okresu, w którym powstał. Obiekt został wpisany do wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków jako zespół PKP. W 1884 roku została otwarta trasa na odcinku Strzelin-Kondratowice-Niemcza. Miejscowość Kondratowice stała się stacją węzłową w 1908 roku. Ruch osobowy na stacji